Fortis z Astorga był benedyktyńskim mnichem żyjącym w X wieku, który sprawował funkcję opata oraz rzymskokatolickiego biskupa Astorga. Jako uczeń Gennadiusza z Astorga, towarzyszył swojemu mentorowi w klasztorze San Pedro de Montes. Po decyzji Gennadiusza o powrocie do ascetycznego trybu życia, Fortis zastąpił go w urzędzie opata, a ostatecznie objął biskupstwo w 920 roku. Zmarł w 930 roku w hiszpańskim regionie El Bierzo.
Życie i kariera
Po szkoleniu pod okiem Gennadiusza w klasztorze Aggeo, Fortis przeniósł się do San Pedro de Montes. Awansował na stanowiska kierownicze w zakonie benedyktyńskim, służąc najpierw jako opat, a później zostając biskupem Astorga. Przejście na episkopat nastąpiło po tym, jak jego nauczyciel zrzekł się urzędu, aby prowadzić bardziej samotne, ascetyczne życie.
Kult i szczątki
Pierwotnie pochowany w klasztorze Santiago de Peñalba, jego szczątki zostały przeniesione w 1603 roku do dominikańskiego klasztoru w Villafranca del Bierzo. Przeniesienie to, dokonane przez księżną Albę i jej brata, połączyło jego relikwie z relikwiami Gennadiusza i Urbana. W 1621 roku sobór w Astorga poprosił o zwrot tych relikwii, które następnie przeniesiono do katedry w Astorga.