Foma Danilevskij, znany w życiu monastycznym jako Filaret, był wschodnioortodoksyjnym mnichem i przeorem, urodzonym w 1773 roku na zachodniej Ukrainie. Po pobycie w Ławrze kijowsko-peczerskiej, w 1802 roku wstąpił do klasztoru pustelniczego Sofronio-Mołczieńska Peczierska, gdzie przyjął śluby zakonne. Jest najbardziej rozpoznawalny dzięki oddanemu przywództwu jako budowniczy klasztoru w Glińsku, który przekształcił ze stanu upadku w tętniące życiem centrum duchowe. Zmarł w klasztorze w Glińsku w 1841 roku.
Życie monastyczne

Po święceniu na hieromoncha, Filaret służył jako dyscyplinator, a później jako przeor klasztoru w Glińsku. Wprowadził surowe reguły ascetyczne z Góry Athos, aby przywrócić porządek i dyscyplinę duchową we wspólnocie. Jego oddanie obejmowało rygorystyczne posty, nieustanną modlitwę i milczenie. Wykorzystywał również swoje talenty muzyczne do komponowania kilku ksiąg hymnograficznych.
Działalność literacka

Przeor był autorem kilku wpływowych tekstów, w tym dzieł instruktażowych dla nowych mnichów oraz wytycznych dla klasztorów żeńskich. Jego pisma zapewniały kierownictwo duchowe w różnych diecezjach. Dodatkowo sporządził historię klasztoru w Glińsku na podstawie tradycji ustnych, zapewniając zachowanie dziedzictwa wspólnoty dla przyszłych pokoleń.
Kult

Jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej. Kościół Prawosławny Ukraiński kanonizował go jako część grupy ascetów glińskich. Jego wspomnienie obchodzi się 22 września; jest pamiętany za swoją rolę w ożywieniu życia monastycznego w Glińsku.
