Florentiusz był chrześcijańskim świętym i żołnierzem należącym do Legionu Tebyjskiego pod koniec III wieku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w starożytnym Rzymie, służył u boku świętego Maurycego i udał się do Jerozolimy, aby przyjąć chrzest. Zgodnie z rozkazami cesarzy Dioklecjana i Maksymiana, legion został wysłany, aby stłumić niepokoje w Sabaudii. Po masakrze swoich towarzyszy legionistów, Florentiusz uciekł w region Piemontu, aby głosić Ewangelię, ostatecznie stając się męczennikiem za odmowę wyrzeczenia się wiary.
Życie i męczeństwo
Po przeżyciu czystki w Legionie Tebyjskim, Florentiusz osiadł w Bastii, gdzie został przyjęty przez lokalną ludność. Jego obecność i kazania w końcu przyciągnęły uwagę cesarskich szpiegów. Gdy postawiono go przed sądem, odmówił złożenia ofiary idolom, aby ratować życie. Został przywiązany do filaru i poddany surowym biczowaniom, podczas których nieustannie śpiewał hymny pochwalne, zanim w 297 roku został stracony przez ścięcie.
Kult
Święty jest wspominany 14 czerwca, w dniu, który zbiega się z lokalnym świętem zbiorów pszenicy. Jest również czczony w drugą niedzielę maja. W Bastia Mondovì istnieje kościół poświęcony jego pamięci, w którym cykl fresków ilustruje jego życie i legendę.