Florentius z Vienne był biskupem z Vienne w regionie Galii w IV wieku. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego wczesnego życia pozostają nieliczne, przekazy wskazują, że uczestniczył w soborze w Valence w 374 roku. Jest uznawany za świętego w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, anglikańskim i prawosławnym. Mimo że konkretne biografie są ograniczone, jego imię zostało zachowane w starożytnych dokumentach kościelnych i martyrologiach.
Relacje historyczne
Głównym dowodem historycznym potwierdzającym jego istnienie jest inskrypcja odnotowująca jego obecność na soborze w Valence. Późniejsza legenda, odnaleziona w księdze biskupiej Leodegariusa, sugeruje, że żył on za panowania kilku cesarzy, w tym Gordiana, Filipa, Decjusza, Gallusa i Woluzjanusa. Według tej relacji zmarł jako męczennik na wygnaniu, choć historycy uważają tę narrację za nieposiadającą podstaw.
Kult
Jest czczony jako święty w kilku wyznaniach. Jego imię pojawia się w martyrologium św. Hieronima, gdzie jest powiązany z datą 3 stycznia. Jego pamięć jest podtrzymywana w różnych kalendarzach kościelnych, co odzwierciedla jego status jako ważnej postaci z wczesnochrześcijańskiej ery w Galii.