Florentius z Orange był VI-wiecznym biskupem sprawującym władzę w diecezji w Orange we Francji. Podczas jego pontyfikatu, trwającego w przybliżeniu od 517 do 524 roku, miasto zostało zajęte przez Ostrogotów. W wyniku tego konfliktu został deportowany wraz z lokalną ludnością do Fiorenzuola d'Arda, położonego niedaleko Piacenzy. Ostatecznie odzyskał wolność dzięki mediacji Cezarego z Arles, który w jego imieniu prosił króla Teodoryka Wielkiego. Jest uznawany za świętego w Kościele rzymokatolickim.
Życie i służba
Służąc jako kapłan i teolog, Florentius sprawował urząd biskupi w okresie znaczących niepokojów politycznych. Po zdobyciu jego miasta został przeniesiony do Włoch. Jest wspominany ze względu na swoją dobroczynną naturę oraz dokonywanie różnych cudów. Zmarł około 525 roku.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony corocznie 17 października. Uważa się go za patrona Fiorenzuola d'Arda, miejsca jego wygnania. Jego relikwie znajdują się w kilku miejscach, w tym w katedrach w Awinionie i Le Puy, a także w kościołach w Orange, Laussonne i Fiorenzuoli.