Florentius z Carracedo był benedyktyńskim opatem żyjącym w Hiszpanii w XII wieku. Kierował klasztorem w Carracedo i cieszył się znacznym szacunkiem króla Alfonsa VII Leónu i Kastylii. Po jego śmierci w 1156 roku wspólnota zakonna, którą kierował, przeszła na regułę cysterską.
Życie i rola
Jako wybitny mnich i opat, Florentius utrzymywał silne relacje z dworem królewskim Leónu i Kastylii. Jego przywództwo w klasztorze Carracedo przypadło na okres przejściowy dla tej instytucji. Zmarł w 1156 roku, co zakończyło jego rządy jako przełożonego wspólnoty benedyktyńskiej.
Kult
Tradycja katolicka uznaje go za świętego. Jest on czczony corocznie 10 grudnia. Jego dziedzictwo jest związane z historią monastyczną Hiszpanii oraz późniejszym przejściem na praktyki cysterskie w jego dawnym klasztorze.