Li Tim-Oi była urodzona w Hongkongu anglikańska kapłanka, która w 1944 roku zapisała się w historii jako pierwsza kobieta przyjęta do stanu kapłaństwa we Wspólnocie Anglikańskiej. Urodzona w brytyjskim Hongkongu, służyła uchodźcom w Makau i Hongkongu podczas drugiej wojny sino-japońskiej. Ze względu na blokadę wojenną, początkowo pozwolono jej sprawować sakramenty przed formalnym święceniem przez biskupa Ronalda Halla. Po zakończeniu służby doświadczyła znaczących prześladowań w Chinach kontynentalnych w połowie XX wieku, zanim ostatecznie przeprowadziła się do Kanady.
Życie i służba
Po ukończeniu szkolenia teologicznego, Li służyła jako diakonisa w 1941 roku. Jej kapłaństwo zostało autoryzowane w 1944 roku, aby zapewnić anglikańskim wspólnotom w Makau możliwość przyjmowania sakramentów podczas okupacji japońskiej. Aby uniknąć kontrowersji związanych z jej święceniami, po wojnie zrzekła się licencji. Później nauczała teologii w Chinach, lecz mierzyła się z trudnościami politycznymi i procesem reedukacji pod rządami komunistycznymi. Ostatecznie przeprowadziła się do Toronto, gdzie służyła chińskim wspólnotom i w 1984 roku została oficjalnie przywrócona do stanu kapłaństwa.
Kult i dziedzictwo
Jest upamiętniana w Kościele Anglikańskim w Kanadzie w rocznicę swojej śmierci, 26 lutego. Kościół Episkopalny uwzględnia ją w swoim kalendarzu świętych, obchodząc jej święto 24 stycznia, w wigilię rocznicy jej święceń. Jej życie jest wspominane ze względu na niezłomność w obliczu prześladowań politycznych oraz pionierską rolę w historii kobiet w służbie anglikańskiej.