Flora z Beaulieu była francuską zakonnicą z XIV wieku należącą do Zakonu Maltańskiego (Jerozolimskiego). Urodzona w Maurs, prowadziła życie religijne jako zakonnica joannicka w Beaulieu. Jest uznawana za świętą Kościoła katolickiego, szczególnie cenioną za głęboką duchowość skupioną na Męce Chrystusa. Jej życie charakteryzowało się doświadczeniami mistycznymi i wizjami, zwłaszcza dotyczącymi Eucharystii, co definiowało jej oddanie religijne.
Życie i duchowość
Urodzona w Maurs, Flora służyła w Zakonie św. Jana Jerozolimskiego. Jej droga duchowa koncentrowała się w dużej mierze na Męce Pańskiej, co kształtowało jej mistyczne doświadczenia. Jako wizjonerka, doświadczała głębokiej więzi z Eucharystią. Zmarła w 1347 roku w Issendolus, pozostawiając po sobie dziedzictwo głębokiej kontemplacji religijnej.
Kult i cuda
Święta jest łączona z ponad stu cudami. Jej relikwie zostały przeniesione do Saint-Julien d'Issendolus w czerwcu 1360 roku. Choć jej kult trwał nieprzerwanie, formalne uznanie za świętą otrzymała w XIX wieku. W Kościele katolickim jej wspomnienie obchodzi się corocznie 5 października.