Filomena Ferrer i Galzeran była hiszpańską zakonnicą z XIX wieku należącą do zakonu minimów. Urodzona w Móra d'Ebre w 1841 roku, w wieku 19 lat wstąpiła do klasztoru Niepokalanego Poczęcia w Valls, przyjmując imię Philomena de santa Colomba. Zapamiętano ją ze względu na jej oddanie Najświętszemu Sercu Jezusa oraz zainicjowanie planów budowy pierwszej świątyni ekspiacyjnej poświęconej tej pobożności w Hiszpanii. Uznana przez Kościół katolicki za wyniosłą, zmarła w Valls w 1868 roku w wieku 27 lat.
Życie i powołanie
Wychowana w głęboko katolickiej rodzinie, Filomena doświadczyła duchowej ekstazy podczas swojej pierwszej komunii, co skłoniło ją do ślubowania dziewictwa. Mimo początkowych obaw rodziców dotyczących jej słabego zdrowia, w 1860 roku wstąpiła do wspólnoty zakonnej. W klasztorze pełniła różne funkcje, w tym nauczycielki muzyki i asystentki w infirmerii. Dążyła do krzewienia kultu Najświętszego Serca, proponując utworzenie klasztoru i świątyni ekspiacyjnej w swoim miejscu urodzenia.
Dziedzictwo i kult
Choć zmarła młodo, jej wpływ doprowadził do ostatecznego założenia klasztoru w Móra d'Ebre, który został otwarty w 1894 roku. Towarzysząca mu świątynia, pierwsza tego rodzaju w Hiszpanii, została uroczyście otwarta w 1925 roku. Po śmierci zyskała sławę świętej. Papież Leon XIII ogłosił ją wyniosłą w 1891 roku, a jej heroiczne cnoty zostały później potwierdzone przez papieża Jana Pawła II w 1989 roku.