Filipa Mareri była franciszkańską zakonnicą żyjącą w XIII wieku oraz założycielką klasztoru Klarysek. Urodzona w szlacheckiej rodzinie w Borgo San Pietro, dążyła do życia zakonnego po spotkaniu z Franciszkiem z Asyżu. Pomimo prób powstrzymania jej przez rodzinę, uciekła, aby przez trzy lata żyć jako pustelniczka, zanim jej bracia ostatecznie przekazali jej zamek i kościół, co pozwoliło jej założyć wspólnotę. Żyła zgodnie z regułami św. Franciszka i św. Klary, pełniąc funkcję opatki aż do śmierci w 1236 roku.
Życie i powołanie

Urodzona pod koniec XII wieku, Filipa należała do wpływowej rodziny Mareri. Po spotkaniu z Franciszkiem z Asyżu szukała schronienia w grocie, aby realizować swoje powołanie religijne. W 1228 roku jej bracia przekazali jej zamek San Pietro de Molito, gdzie prowadziła swoją wspólnotę pod duchowym przewodnictwem Rogera z Todi oraz zgodnie z tradycjami mniszek z San Damiano.
Kult i dziedzictwo

Po jej śmierci w 1236 roku jej grób przyciągał pielgrzymów szukających jej wstawiennictwa. Podczas inspekcji w 1706 roku stwierdzono, że jej serce jest niezniszczone; obecnie spoczywa ono w srebrnej relikwiarzu. Została beatyfikowana w 1247 roku i jest wspominana 16 lutego. Obecnie jest współpatronką Sulmony, a jej sanktuarium pozostaje ważnym miejscem dla pielgrzymów z całego świata.
