Filip Powell był benedyktyńskim mnichem i księdzem żyjącym w XVII wieku, który służył jako misjonarz w Anglii. Urodzony w 1594 roku w Trallong w Walii, studiował prawo, zanim wstąpił do zakonu benedyktynów w Douai. Po święceniach kapłańskich w 1618 roku spędził dziesięciolecia, służąc jako kapelan w różnych rodzinach w West Country. Po wybuchu wojny angielskiej, został schwytany podczas podróży do południowej Walii, co doprowadziło do jego ostatecznej egzekucji w Londynie.
Życie i posługa

Po ukończeniu studiów prawniczych Powell dołączył do wspólnoty św. Grzegorza w Douai. Służył tam jako czeladnik (cellarer), zanim rozpoczął swoją pracę misyjną w Anglii w 1622 roku. Przez dwadzieścia lat pełnił funkcję kapelana w kilku rodzinach na terenie hrabstw Somerset i Devon. Jego posługa została przerwana, gdy w 1646 roku jego statek został przejęty, co doprowadziło do ujawnienia jego tożsamości jako księdza.
Męczeństwo i kult
Po aresztowaniu Powell został uwięziony w Southwark, gdzie cierpiał na opłucną. Przeszedł proces w Westminster Hall i został skazany na śmierć za bycie księdzem. Został stracony na Tyburn 30 czerwca 1646 roku. Później został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku i jest uznawany w tradycji katolickiej za błogosławionego męczennika.
