Filip Ewangelista był w I wieku diakonem z Cezarei, który odegrał istotną rolę w wczesnym ruchu chrześcijańskim. Pierwotnie wybrany jako jeden z siedmiu diakonów w Jerozolimie, aby pomagać w zaspokajaniu potrzeb materialnych wspólnoty, stał się później wybitnym kaznodzieją. Jego posługa obejmowała podróże do Samarii oraz chrzest etiopskiego eunucha na drodze do Gazy. Ostatecznie osiadł w Cezarei Maryjskiej, gdzie mieszkał ze swoimi czterema córkami, które słynęły z daru proroczego.
Życie i posługa


Po męczeństwie Szczepana, Filip udał się do Samarii, aby głosić Ewangelię. Jego działalność w tym regionie obejmowała nawrócenie Szymona Maga. Po spotkaniu z etiopskim urzędnikiem kontynuował kaznodziejstwo w różnych miastach, zanim założył dom w Cezarei. Podczas wizyty Apostoła Pawła, Filip został zidentyfikowany jako ewangelista; mieszkał tam ze swoimi córkami, które wyróżniały się darami proroczymi.
Kult

Jest czczony jako święty w kilku tradycjach, w tym w Kościele anglikańskim, katolickim i prawosławnym. W tradycji wschodnioortodoksyjnej bywa nazywany protodiakonem lub zaliczany do Siedemdziesięciu Apostołów. Jego wspomnienie obchodzone jest 11 października, choć niektóre tradycje upamiętniają go również 4 stycznia.
