Filaret z Kalabrii był świętym żyjącym w XI wieku, urodzonym w Palermo około 1020 roku. Pochodząc z rodziny kalabryjskiego pochodzenia, która została przesiedlona na Sycylię, ostatecznie powrócił w rodzinne strony. Większość swojego życia spędził pracując jako ogrodnik, mieszkając w różnych miejscach, takich jak Reggio Calabria i Sinopoli. Ostatecznie osiadł w klasztorze św. Eliasza na górze Aulinas, gdzie spędził ostatnich dwadzieścia pięć lat życia przed śmiercią w Palmi w 1070 roku.
Życie i praca
Po powrocie do Kalabrii około 1040 roku, Filaret mieszkał w kilku miejscach, w tym w Reggio Calabria i Sinopoli. Później przeniósł się do klasztoru św. Eliasza, położonego na górze Aulinas. Pod przewodnictwem Orestesa spędził ostatnią ćwierć życia w tym klasztorze, gdzie kontynuował swoje powołanie ogrodnika aż do śmierci.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w tradycjach katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzi się 6 kwietnia. Czasami nazywany jest ogrodnikiem, aby odróżnić jego życie i zawód.