Filaret Sreznowski był prawosławnym świętym i mnichem, który żył w latach 1880–1942. Urodzony jako Ioan Pryakhin w wiosce Czulkowo, w wieku siedemnastu lat wstąpił do pustelni Spassko-Pronskaya, aby służyć Chrystusowi. Później został przeorem i był znany z prowadzenia licznych procesji z cudowną ikoną Matki Bożej. Mimo wielokrotnych aresztowań i pracy przymusowej w reżimie radzieckim, pozostał niezłomny w swoich przekonaniach, aż do śmierci w obozie pracy w obwodzie kemerowskim.
Życie i posługa
Po przyjęciu ślubów zakonnych w 1913 roku, Filaret pełnił różne funkcje, w tym służył jako kapłan w Srezniewie. Zdobył znaczne wpływy dzięki oddaniu konkretnej ikonie, przyciągając na swoje nabożeństwa tysiące pielgrzymów. Ta działalność religijna przyciągnęła uwagę OGPU, co doprowadziło do jego pierwszego aresztowania w 1931 roku. Odbywał karę przy budowie Kanału Białomorsko-Bałtyckiego, zanim powrócił do życia religijnego w Twierii, a później w Trubinie.
Męczeństwo i kult
Filaret został ponownie aresztowany w Twierii i oskarżony o przynależność do grup antyradzieckich. Odmówił przyznania się do jakichkolwiek przestępstw, nawet w obliczu fałszywych zeznań. Zmarł w 1942 roku podczas odbywania wyroku w obozie pracy. Kościół prawosławny czci go jako świętego w kilku terminach, w tym 18 listopada oraz jako część Zgromadzenia Świętych z Kemerowa.