Filaret Drozdow był niezwykle wpływowym rosyjskim metropolitą prawosławnym w XIX wieku, który przez ponad cztery dekady sprawował funkcję biskupa diecezji moskiewskiej i kołomienskiej. Urodzony jako Wasilij Drozdow w Kołomi, był uczonym w języku greckim i hebrajskim, który awansował w hierarchii kościelnej, stając się wybitnym teologiem i mówcą. Podczas swojej długiej kadencji wywierał znaczący wpływ na sprawy kościelne i był znany ze swoich obszernych pism teologicznych oraz roli w tłumaczeniu tekstów świętych.
Życie i kariera
Po studiach w Ławrze Troicko-Siergiejewskiej, Filaret służył jako profesor teologii w Sankt Petersburgu. Piastował kilka wysokich stanowisk, w tym arcybiskupa Twier i Jarosławla, zanim w 1826 roku został metropolitą moskiewskim. Choć był cenionym kaznodzieją, jego swobodne poglądy niekiedy prowadziły do niełaski cesarskiej. Jest również znany z zaangażowania w administrację kościołów podczas konfliktów ze staroobrzędowcami.
Dziedzictwo intelektualne
Jako językoznawca i teolog, napisał liczne dzieła znane jako Filaretyka, obejmujące tematy od historii świętej po komentarze biblijne. Był kluczową postacią w wysiłkach mających na celu dostarczenie rosyjskich tłumaczeń Biblii, aby uczynić pismo święte bardziej dostępnym dla ludu. Ponadto jego talenty literackie obejmowały tworzenie poezji duchowej, co doprowadziło do znaczącej korespondencji z poetą Aleksandrem Puszkinem.
Kult
Kościół uznaje go za świętego, a jego wspomnienie obchodzi się 19 listopada. Spoczywa w Ławrze Trójcy Świętej w Siergijewcu. Jego wpływ rozciągał się na duchowe przewodnictwo innych wybitnych postaci, takich jak misjonarz Makariusz, który również został później kanonizowany.