Fidelis z Sigmaringen był w XVI wieku niemieckim kapucynem i misjonarzem, który odegrał istotną rolę w katolickiej kontrreformacji. Urodzony jako Mark Roy w Sigmaringen, początkowo studiował prawo i filozofię, a następnie praktykował jako prawnik znany ze swojej uczciwości i wspierania ubogich. Szukając bardziej duchowego życia, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, przyjmując imię Fidelis. Później został wysłany na misje do regionu Gryzonii, gdzie jego sukcesy w nawracaniu ludzi na katolicyzm spotkały się z zaciekłym oporem lokalnych kalwinistów.
Życie i męczeństwo
Po święceniach w 1612 roku Fidelis służył jako przełożony i misjonarz. Podczas głoszenia kazań na terytoriach szwajcarskich mierzył się z rosnącą wrogością religijnych przeciwników. W kwietniu 1622 roku, podczas podróży w pobliżu Seewis, stanął naprzeciw kalwińskich żołnierzy. Mimo namów do wyrzeczenia się wiary, pozostał niezłomny. Żołnierze zabili go, zadając mu liczne rany i uderzając mieczem. Zmarł, modląc się za swoich oprawców.
Kult i dziedzictwo
Fidelis został kanonizowany w 1746 roku. Po jego śmierci doniesiono, że jego ciało jest niezniszczalne, a relikwie umieszczono w relikwiarzach w Coire i Weltkirchen. Podaje się, że jego śmierć doprowadziła do nawrócenia duchownego, który brał udział w jego zabójstwie. Kościół katolicki wspomina go jako świętego 24 kwietnia.