Fidelis Chojnacki był polskim kapucynem i księdzem katolickim, urodzonym w 1906 roku w Łodzi. Po pracy jako urzędnik w Warszawie, w sierpniu 1933 roku wstąpił do zakonu kapucynów. Studiował filozofię w Zakroczymiu oraz teologię w Lublinie, gdzie założył także klub intelektualny dla seminalistów i pisał artykuły religijne. Jego posługa obejmowała prowadzenie Akcji Katolickiej oraz pomoc osobom wychodzącym z uzależnień. Został aresztowany w styczniu 1940 roku, co doprowadziło do jego uwięzienia w obozach koncentracyjnych.
Życie i śmierć
Po aresztowaniu w 1940 roku, Chojnacki był przetrzymywany w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, a następnie przeniesiony do Dachau. Zmarł tam 9 lipca 1942 roku w wyniku wycieńczenia. Jego szczątki zostały spalone w krematorium obozowym. Jest uznawany za jednego z 108 męczenników II wojny światowej.
Kult
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego męczennika. Jego wspomnienie obchodzi się 12 czerwca oraz 9 lipca. Jego życie poświęcone służbie zakonowi kapucynów oraz śmierć w obozach koncentracyjnych stanowią podstawę jego kultu religijnego.