Fiacre był irlandzkim kapłanem, opatem i pustelnikiem z VII wieku, który szukał samotności we Francji. Urodzony w Irlandii, około 628 roku przeniósł się w okolice Meaux, ponieważ jego sława świętości i uzdrawiania przyciągała tłumy do jego poprzedniego miejsca zamieszkania. Tam założył pustelnię składającą się z oratorium, hospicjum dla podróżnych oraz ogrodu z ziołami i warzywami. Był powszechnie uznawany za osobę zdolną do leczenia różnych dolegliwości poprzez modlitwę oraz dzięki swojej wiedzy o roślinach leczniczych.
Życie we Francji
Po przybyciu do prowincji Brie, Fiacre otrzymał ziemię od biskupa Meaux. Żył w modlitwie, poście i pracy fizycznej, poświęcając dużą uwagę uprawie swojego ogrodu. Zmarł w 670 roku, a miejsce jego pochówku stało się fundamentem pod wioskę Saint-Fiacre. Jego siostra, Syra, dołączyła później do niego we Francji i według przekazów odzyskała wzrok dzięki jego zasługom duchowym.
Kult i patronat
Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do katedry w Meaux, aby chronić je przed niepokojami religijnymi. Jest patronem ogrodników, producentów warzyw oraz osób cierpiących na hemoroidy. Ze względu na jego historyczne powiązanie z wynajmowanymi powozami konnymi, termin „fiacre” stał się powszechną nazwą takiego środka transportu. Jego wspomnienie obchodzi się 30 sierpnia.