Ferrutio był wczesnochrześcijańskim kapłanem urodzonym w Izmirze, który stał się kluczową postacią w ewangelizacji regionu Vesontio (dzisiejsze Besançon) w Galii rzymskiej. Wysłany przez Ireneusza z Lyonu, aby głosić naukę ludowi Sequani, założył wspólnotę chrześcijańską po osiedleniu się w jaskini w pobliżu dzisiejszej dzielnicy Saint-Ferjeux. Wraz ze swoim bratem Ferreolusem jest wspominany jako główny oświeciciel regionu Franche-Comté, zanim obaj zostali straceni na rozkaz rzymskiego prefekta.
Życie i męczeństwo


Pod koniec II wieku Ferrutio i jego brat Ferreolus wyruszyli ze swoich rodzinnych stron do Galii, aby szerzyć Ewangelię. Mieszkali w jaskini w pobliżu wioski, która ostatecznie przyjęła nazwę Saint-Ferjeux. Ich kaznodziejstwo zostało uznane za zagrożenie dla porządku publicznego przez rzymskiego prefekta Klaudiusza, który około roku 212 nakazał egzekucję obu braci przez ścięcie.
Kult i dziedzictwo

Bracia są uważani za patronów Besançon. Ich relikwie zostały rzekomo odnalezione przez trybuna wojskowego w IV wieku i umieszczone w relikwiarzu przez biskupa Anianusa. Według lokalnej tradycji pojawiali się na murach miasta, aby chronić Besançon podczas kryzysów. Ich święto obchodzi się 16 czerwca, a są oni przedstawiani w różnych kościołach i witrażach w całym regionie.
