Ferreolus był kapłanem lub diakonem żyjącym w II wieku, który sprawował urząd pierwszego biskupa Besançon. Urodzony w Izmirze, udał się do rzymskiej prowincji Galia, aby szerzyć Ewangelię. Wraz ze swoim bratem Ferrucionem ustanowił obecność religijną w regionie Vesontio, czyli dzisiejszym Besançon. Dwaj bracia zamieszkiwali jaskinię w pobliżu osady, która ostatecznie stała się znana jako Saint-Ferjeux, używając tego miejsca jako bazy dla swojej działalności misyjnej wśród ludu Sequani.
Życie i męczeństwo

Wysłani przez Ireneusza, biskupa Lyonu, Ferreolus i jego brat przybyli do Galii, aby ewangelizować lokalną ludność. Ich kazania przyciągnęły w końcu uwagę rzymskiego namiestnika, Klaudiusza, który uznał ich działalność za zagrożenie dla porządku publicznego. W rezultacie obaj bracia zostali ścięci w 212 lub 215 roku. Ich szczątki odkryto później około 370 roku.
Kult

Ferreolus i Ferrucion są uznawani za patronów Besançon. W latach 1890–1900 nad jaskinią, w której niegdyś mieszkali, zbudowano bazylikę, w której krypcie spoczywają ich relikwie. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 16 czerwca, natomiast oddzielne święto 30 maja upamiętnia przeniesienie jego relikwii.
