factograf
PL
Zaloguj się

prezydent brazylii w latach 1995–2003

Fernando Henrique Cardoso

  • 1 min czytania
  • W 56 językach
  • 11 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Fernando Henrique Cardoso

Fernando Henrique Cardoso – brazylijski socjolog, profesor i polityk, który w latach 1 stycznia 1995 – 1 stycznia 2003 pełnił urząd 34. prezydenta Brazylii. Jako pierwszy brazylijski prezydent został ponownie wybrany na kolejną kadencję. Wybitny badacz teorii zależności, zajmował się także badaniami nad niewolnictwem i teorią polityki, a w 2000 roku otrzymał m.in. Nagrodę Księcia Asturii za współpracę międzynarodową. Powszechnie znany jest pod inicjałami FHC.

Prezydentura i reformy

Cardoso idący za rękę z ojcem w latach 30. XX wieku
Cardoso idący za rękę z ojcem w latach 30. XX wieku
Cardoso z Nelsonem Mandelą na 2. Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w Genewie w Szwajcarii, 18 maja 1998 roku
Cardoso z Nelsonem Mandelą na 2. Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w Genewie w Szwajcarii, 18 maja 1998 roku
Cardoso spotyka się z George’em W. Bushem w Gabinecie Owalnym w 2001 roku
Cardoso spotyka się z George’em W. Bushem w Gabinecie Owalnym w 2001 roku
Cardoso z prezydentem Rosji Władimirem Putinem w Moskwie w styczniu 2002 roku
Cardoso z prezydentem Rosji Władimirem Putinem w Moskwie w styczniu 2002 roku
4 obrazy

Cardoso objął urząd w 1995 roku i kontynuował reformy gospodarcze zapoczątkowane przez poprzednią administrację. Inflacja utrzymywała się na niskim poziomie, kilka przedsiębiorstw państwowych zostało sprywatyzowanych, a liberalizacja rynku zwiększyła znaczenie Brazylii na międzynarodowych rynkach. Wśród ustaw uchwalonych w czasie jego kadencji znalazła się ta, która zezwalała na reelekcję osób sprawujących władzę wykonawczą. W wyborach w 1998 roku zwyciężył już w pierwszej turze. Jego druga kadencja była naznaczona międzynarodowymi kryzysami, znaczną dewaluacją reala oraz kryzysem energetycznym, które istotnie obniżyły jego popularność.

Kariera naukowa

Ustępujący prezydent Cardoso z żoną Ruth (po prawej) podczas inauguracji Luiza Inácia Luli da Silvy 1 stycznia 2003 roku
Ustępujący prezydent Cardoso z żoną Ruth (po prawej) podczas inauguracji Luiza Inácia Luli da Silvy 1 stycznia 2003 roku
Zagraniczne podróże Cardoso w czasie jego prezydentury
Zagraniczne podróże Cardoso w czasie jego prezydentury
Byli prezydenci (od prawej): Sarney, Collor i Cardoso, kwiecień 2008 roku
Byli prezydenci (od prawej): Sarney, Collor i Cardoso, kwiecień 2008 roku
3 obrazy

Cardoso uzyskał stopnie naukowe z socjologii na Uniwersytecie São Paulo, gdzie w swojej pracy doktorskiej analizował niewolnictwo w południowej Brazylii z perspektywy marksistowskiej. Później pracował w Chile i we Francji w okresie dyktatury wojskowej, a stał się znany dzięki pracom z zakresu teorii zależności, która wywarła szczególny wpływ w Stanach Zjednoczonych. W latach 1982–1986 był prezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego, a w 2013 roku został wybrany do Brazylijskiej Akademii Literatury.

Kariera polityczna

Cardoso przemawia w Kongresie Narodowym podczas uroczystości z okazji 15. rocznicy Planu Real w lipcu 2009 roku
Cardoso przemawia w Kongresie Narodowym podczas uroczystości z okazji 15. rocznicy Planu Real w lipcu 2009 roku
Były prezydent Cardoso i ówczesna prezydent Argentyny Cristina Kirchner w Casa Rosada w Buenos Aires, 3 grudnia 2009 roku
Były prezydent Cardoso i ówczesna prezydent Argentyny Cristina Kirchner w Casa Rosada w Buenos Aires, 3 grudnia 2009 roku
Cardoso podczas ceremonii wprowadzenia do Brazylijskiej Akademii Literatury, 10 września 2013 roku
Cardoso podczas ceremonii wprowadzenia do Brazylijskiej Akademii Literatury, 10 września 2013 roku
3 obrazy

Po powrocie do Brazylii Cardoso przyłączył się do demokratycznej opozycji wobec reżimu wojskowego. W 1982 roku został senatorem z São Paulo, a w końcu lat 80. jako senator uczestniczył w pracach nad obecną konstytucją Brazylii. Pomógł założyć Brazylijską Partię Socjaldemokratyczną (PSDB), a po zakończeniu prezydentury pozostał aktywny w instytucjach międzynarodowych i jako doradca za granicą.

W 56 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy