Felix Mary Ghebreamlak był erytrejskim kapłanem i mnichem cysterskim, który poświęcił życie ustanowieniu zakonu cystersów w swojej ojczyźnie. Urodzony w 1895 roku w Erytrei, wychowany w wierze katolickiej obrządku etiopskiego, został święconym kapłanem diecezjalnym w 1918 roku. Później dążył do zintegrowania życia zakonnego z Kościołem etiopskim, ostatecznie wstępując do wspólnoty cysterskiej w opactwie Casamari. Jego wysiłki położyły fundament pod przyszłą obecność monastyczną w Etiopii.
Życie i powołanie
Po święceniach Ghebreamlak skupił się na jednoczeniu różnych tradycji chrześcijańskich z Kościołem rzymskokatolickim. Dążąc do wprowadzenia monastycyzmu do Etiopii, studiował teologię w Rzymie i w 1930 roku wstąpił do opactwa Casamari. Dołączyło do niego dwunastu innych kandydatów z Etiopii, których celem było zakorzenienie cystersów w jego ojczystym kraju. W 1934 roku, cierpiąc na nieuleczalną gruźlicę, złożył śluby zakonne przed śmiercią w Sorze.
Kult i dziedzictwo
Jego praca doprowadziła do ostatecznego ustanowienia pięciu klasztorów cysterskich w Etiopii. Po jego śmierci był czczony przez duchowieństwo z Erytrei i Etiopii, którzy często odwiedzali jego grób w opactwie Casamari. W 1992 roku papież Jan Paweł II uznał jego cnoty za heroiczne; obecnie jest on uznawany za wyniosłego (venerabilis) w procesie kanonizacji.