Feliks ze Spoleto był chrześcijańskim biskupem zamieszkującym region Umbrii pod koniec III i na początku IV wieku. Żył za panowania cesarzy Dioklecjana i Maksymiana, w okresie naznaczonym znacznymi napięciami religijnymi. Jest uznawany za męczennika, który został stracony przez ścięcie około 304 roku. Choć tradycyjnie wiąże się go ze Spoleto, niektóre przekazy historyczne sugerują, że jego siedziba biskupia mogła znajdować się w pobliskim mieście Spello, a nawet w Spalato w Dalmacji.
Życie i męczeństwo
Jako biskup, Feliks służył wczesnej wspólnocie chrześcijańskiej w czasie intensywnych prześladowań cesarskich. Jego życie zakończyło się śmiercią przez ścięcie pod władzą Dioklecjana i Maksymiana. Z powodu śmierci za wiarę jest on czczony jako święty męczennik w tradycji chrześcijańskiej.
Kult
Jest wspominany jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego pamięć jest zachowana poprzez liturgiczne upamiętnienie, konkretnie 18 maja. Jego dziedzictwo pozostaje związane z wczesną historią Kościoła na Półwyspie Apenińskim i w okolicznych regionach.