Feliks z Noli był chrześcijańskim kapłanem i biskupem żyjącym w Noli, niedaleko Neapolu, w III wieku. Jako syn syryjskiego centuriona wybrał życie duchowne i rozdał swój majątek potrzebującym. Podczas prześladowań za panowania cesarza rzymskiego Decjusza, z powodu swoich przekonań religijnych, został aresztowany i poddany torturom. Choć niektóre tradycje sugerują, że zginął jako męczennik, jest on również uznawany za wyznawcę, który przeżył początkowe cierpienia, by prowadzić życie w ubóstwie i pobożności.
Życie i służba
Po odziedziczeniu majątku po ojcu, Feliks sprzedał swoje dobra, aby wspierać ubogich. Służył u boku Maksymiana z Noli, pomagając biskupowi w okresach prześladowań cesarskich. Po śmierci Maksymiana, Feliks odmówił objęcia urzędu biskupa, wspierając zamiast tego starszego kapłana. Resztę swoich lat spędził na uprawie ziemi, nadal zapewniając środki ubogim ze swoich skromnych dochodów.
Kult i dziedzictwo
Feliks jest wspominany 14 stycznia w różnych tradycjach, w tym katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jest uważany za patrona pająków oraz zagubionych zwierząt. Jego relikwie są przechowywane w katedrze w Noli, choć ich fragmenty zostały rozdzielone do innych miejsc, takich jak Rzym i Benevento. Historycznie wielu pielgrzymów odwiedzało jego pierwotne miejsce pochówku w pobliżu miasta.