Feliks z Metz był biskupem żyjącym w III wieku, który sprawował funkcję trzeciego następców w diecezji w Metz. Pierwotnie przybył w ten region jako diakon, aby głosić Ewangelię, podróżując wraz z Klemencym, pierwszym biskupem, oraz Celestynem, który później został drugim biskupem. W pierwszej połowie IV wieku sprawował rządy w lokalnym kościele przez okres 42 lat, zanim zastąpił go święty Pacjent.
Życie i służba
Po służbie jako diakon, Feliks objął urząd biskupa w Metz. Jego długie, trwające ponad cztery dekady panowanie pomogło ugruntować wczesną obecność chrześcijańską w tym obszarze. Współpracował z dwoma pierwszymi biskupami tej siedzipowierniczej, przyczyniając się do fundacyjnych lat diecezji.
Kult
Święty jest wspominany 21 lutego. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do diecezji Bambergu za panowania cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Henryka II. Jest czczony w tradycji katolickiej jako znacząca wczesna postać episkopatu w Metz.