Feliks z Breccii był biskupem żyjącym w VII wieku, który sprawował rządy w diecezji brecckiej w Lombardii. Podczas swojej czterdziestoletniej kadencji pełnił rolę oddanego przywódcy, starając się chronić swoją diecezję przed wpływami arianizmu. W szczególności sprzeciwiał się mianowaniu ariańskiego biskupa przez longobardzkiego króla Rotaria, dążąc do zachowania ortodoksyjnej wiary w swojej jurysdykcji.
Życie i działalność
Jako oddany pasterz, Feliks koncentrował się na wzmacnianiu lokalnego Kościoła zarówno drogą materialną, jak i duchową. Był odpowiedzialny za budowę i wyposażenie kilku kościołów w swoim regionie. Choć jego rządy trwały cztery dekady, przekazy historyczne podają sprzeczne informacje dotyczące dokładnej daty jego śmierci.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Jego pamięć jest czczona podczas konkretnego święta obchodzonego 23 lutego.