Feliks II był rzymskim archdeakonem, który od 355 roku sprawował urząd antipapieża. Został ustanowiony przez cesarza Konstancjusza II po wygnaniu papieża Liberiusza, który odmówił potępienia świętego Atanazego. Gdy lud rzymski skutecznie wystąpił o powrót Liberiusza, Feliks został zmuszony do wycofania się do Portu. Zmarł w Ceri 22 listopada 365 roku. Historyczne pomylenie jego tożsamości z innym rzymskim męczennikiem doprowadziło do jego włączenia do list papieży i wpłynęło na numerację późniejszych postaci o tym samym imieniu.
Życie i kariera
Pierwotnie archidiakon, Feliks objął urząd papieski po tym, jak cesarz usunął Liberiusza z władzy. Gdy cesarz próbował później pozwolić obu mężczyznom na wspólne rządy, powrót poprzedniego papieża oznaczał, że Feliks musiał ustąpić. Przeprowadził się do Portu, gdzie bezskutecznie próbował odzyskać swoje stanowisko przed śmiercią w Toskanii.
Dziedzictwo i tożsamość
Ponieważ bywał czasem utożsamiany z rzymskim męczennikiem, Feliks był historycznie klasyfikowany jako papież Feliks II. To zamieszanie wpłynęło na numerację kolejnych papieży imieniem Feliks. Podczas gdy starsze tradycje identyfikowały go jako męczennika, współczesna analiza historyczna sugeruje, że zmarł w okresie względnego pokoju, a jego tożsamość została prawdopodobnie połączona z męczennikiem pochowanym przy Via Portuensis.
