Felicula była chrześcijańską męczennicą żyjącą w Rzymie w IV wieku. Według Martyrologium Rzymskiego jej szczątki znajdowały się w pobliżu siódmego mili Via Ardeatina. Choć zapisy historyczne umiejscawiają ją w IV wieku, niektóre przekazy legendarnych, takie jak zromantyzowane Dzieje Świętych Nereusza i Achilleusza, sugerują, że żyła znacznie wcześniej, około 90 roku n.e. W tych tradycyjnych narracjach jest ona identyfikowana jako dziewica męczennica i przyrodnia siostra świętej Petronilli.
Życie i śmierć
Przekazy legendarnych opisują Feliculę jako przyrodnią siostrę świętej Petronilli. Po tym, jak Petronilla odmówiła wyjścia za mąż za rzymskiego urzędnika, Felicula została aresztowana. Po śmierci swojej siostry miała zostać pozostawiona w więzieniu bez pożywienia. Tradycja głosi, że zmarła po wrzuceniu do ścieku, choć jej ciało zostało później odnalezione przez świętego Nikomedesa.
Kult i dziedzictwo
Felicula jest czczona jako święta zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jej wspomnienie obchodzone jest 13 czerwca. Około 592 roku papież Grzegorz I przekazał jej relikwie biskupowi Janowi z Rawenny. Jej pamięć jest zachowana w Martyrologium Rzymskim, które odnotowuje miejsce jej spoczynku wzdłuż Via Ardeatina.