Felice z Corsano był włoską postacią religijną z XVI wieku należącą do zakonu augustianów. Urodzony na początku XV wieku w Corsano, studiował w Neapolu, a ostatecznie został doktorem teologii, uczonym oraz archiwistą swojego zakonu. Zapamiętano go przede wszystkim jako fundatora klasztoru Santa Maria della Consolazione w Deliceto oraz inicjatora znaczącego ruchu reformatorskiego wewnątrz pustelników augustiańskich, znanego jako reforma ilicetańska.
Życie i reforma
Po studiach w San Giovanni a Carbonara, Felice pracował nad reformą swojego zakonu. W 1470 roku, dzięki wsparciu lokalnego markiza Piccolominiego, założył klasztor w górach Daunia. Doprowadziło to do powstania reformy ilicetańskiej, która została wdrożona w 1492 roku i rozprzestrzeniła się na osiem różnych diecezji. Jego nowatorskie podejście do życia religijnego odpowiadało przemianom duchowym zachodzącym w całej chrześcijańskiej Europie w jego epoce.
Kult
Felice zmarł 20 września 1526 roku. Jest błogosławionym Kościoła katolickiego, a proces kanonizacyjny rozpoczął się w 1775 roku. Jego relikwie były historycznie czczone w Avellino, lecz od 2023 roku znajdują się w kościele Consolazione w Deliceto. Jego pobożność wpłynęła na późniejszych świętych, w tym Alfonsiego Marię de' Liguorie i Gerarda Maielli.