Feichín z Fore był VII-wiecznym irlandzkim świętym, znanym przede wszystkim jako założyciel ośrodka klasztornego w Fore w hrabstwie Westmeath. Jego życie zostało utrwalone w różnych dziełach hagiograficznych i irlandzkich annale, w tym w przekazach opisujących go jako mediatora między różnymi grupami plemiennymi. Wczesne szkolenie monastyczne odebrał u św. Nath Í, a później studiował w Clonmacnoise. Pod koniec życia stworzył znaczącą wspólnotę, która liczyła setki mnichów.
Życie i pochodzenie


Urodzony w hrabstwie Sligo, Feichín ma imię, które prawdopodobnie oznacza „małego kruk”. Według jednej tradycji był również znany jako Moéca, imię związane z jego chodzeniem tyłem w geście pokuty. Założył kilka domów monastycznych, w tym na wyspach Omey i Ardoilén. Zmarł w 665 roku podczas zarazy, która dotknęła ten region.
Dziedzictwo i tradycje

Feichín jest wspominany ze względu na swoją fundację w Fore, która była znaczącym ośrodkiem religijnym. Lokalne legendy obejmują opowieści o cudownym młynie wykutym w skale w Fore, który tradycyjnie był dostępny tylko dla mężczyzn. Jego wpływ rozciągał się na Szkocję, gdzie jest czczony jako Vigeanus, a kilka miejsc, takich jak St Vigeans, może być powiązanych z jego wczesną pracą monastyczną wśród Pictów.
