Fedor Ostrogski był XIV-wiecznym księciem z rodu Rurykowiczów i magnatem, który sprawował znaczącą władzę na Wołyniu. Urodzony około 1360 roku, pełnił funkcję namiestnika Wołynia i posiadał różne tytuły, w tym starostę Łucka. Jego życie polityczne charakteryzowało się udziałem w wojnach husyckich oraz różnych konfliktach wewnątrz Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po karierze zdefiniowanej przez dowodzenie wojskowe i administrację terytorialną, wstąpił do życia zakonnego, ostatecznie umierając w Kijowie w 1446 roku.
Życie polityczne

Jako wybitny szlachcic, Fedor zarządzał kilkoma terytoriami, w tym Ostrogiem, Korcelem i Iziasławem. Odegrał decydującą rolę w wojnie domowej w Litwie, broniąc zamków wileńskich przed różnymi oblężeniami. Podczas wojen husyckich działał jako ambasador i dowódca wojskowy, uczestnicząc w kilku bitwach na terenie Czech i Polski. Zmienne lojalności polityczne podczas konfliktów regionalnych okresowo prowadziły do okresów uwięzienia.
Mnich i śmierć
W późniejszych latach Fedor przeszedł od życia politycznego i militarnego do życia poświęconego religii. Przyjął habit zakonny, przyjmując imię Teodosy. Zmarł w Kijowie w 1446 roku i został pochowany w Ławrze kijowsko-peczerskiej. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzone jest 24 sierpnia.
