Faustyn z Rzymu był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym na przełomie III i IV wieku. Był bratem Symplicjusza i Beatrycze. Podczas prześladowań prowadzonych przez Dioklecjana, Faustyn i jego brat zostali aresztowani, a następnie straceni przez ścięcie. Ich szczątki wrzucono do Tybru w 303 roku. Po ich śmierci ich siostra Beatrycze odzyskała ciała i zapewniła im godny pochówek na cmentarzu Generozy przy Via Porto.
Męczeństwo i rodzina

Egzekucja Faustyna odbyła się wraz z jego bratem Symplicjuszem. Ich siostra, Beatrycze, sprzeciwiła się cesarskim zakazom, aby pochować ich z szacunkiem. Sama Beatrycze zmarła później jako męczennica w 304 roku u boku mężczyzny imieniem Rufus. Historia poświęcenia tej rodziny została utrwalona w średniowiecznym tekście Złota legenda autorstwa Jakuba de Voragine.
Kult

Faustyn jest czczony jako święty w tradycji prawosławnej. Jego wspomnienie przypada 29 lipca, w dniu, w którym jest czczony wraz z rodzeństwem – Symplicjuszem i Beatrycze – oraz Rufusem.
