Faustyn z Bolonii był chrześcijańskim biskupem żyjącym w IV wieku, który sprawował funkcję drugiego przywódcy Kościoła w Bolonii, następując po Zamie. Podczas prześladowań za panowania Dioklecjana został uznany za wyznawcę, ponieważ cierpiał za swoją wiarę, lecz przeżył okres ucisku. Zapamiętano go przede wszystkim ze względu na niezłomny opór wobec herezji ariańskiej, utrzymując ortodoksyjne stanowiska w czasie znaczących konfliktów teologicznych.
Życie i posługa
Służąc jako prezbiter przed objęciem urzędu biskupa, Faustyn odegrał kluczową rolę we wczesnej wspólnocie chrześcijańskiej w Bolonii. Jego przywództwo nastąpiło po Zamie, a on sam mierzył się z wyzwaniami wynikającymi ze zmian religijnych w Imperium Rzymskim. Jest znany ze swojej wytrwałości podczas prześladowań dioklecjańskich, które wystawiły na próbę wiarę wielu współczesnych mu chrześcijan.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 26 lutego. Jego dziedzictwo jako obrońcy ortodoksji przeciwko ariaństwu przyczyniło się do jego trwałej pamięci w tradycji chrześcijańskiej.