Faustino Míguez González był hiszpańskim kapłanem z XIX wieku i członkiem zakonu pijarów. Znany pod imieniem zakonnym Faustino z Wcielenia, był postacią wszechstronną, która łączyła zainteresowania naukami przyrodniczymi z pracą duszpasterską. Zyskał uznanie dzięki umiejętności sporządzania leków ziołowych dla chorych oraz oddaniu w posłudze spowiednika. Kierowany pragnieniem wspierania wykluczonych i niepiśmiennych kobiet, założył Córki Bożej Pasterki – edukacyjny zgromadzenie zakonne, mające na celu wzmocnienie pozycji kobiet poprzez naukę.
Życie i działalność

Urodzony w Xamirás, w 1850 roku wstąpił do nowicjatu pijarów w Madrycie. Po święceniach kapłańskich w 1856 roku służył w różnych miejscach, w tym przez pewien czas na Kubie. Jego wiedza botaniczna pozwalała mu tworzyć naturalne lekarstwa dla potrzebujących. W 1885 roku założył Instytut Kalasancjanek, aby zapewnić edukację kobiet; organizacja ta otrzymała ostatecznie aprobatę papieską i rozszerzyła swoją działalność na cały świat.
Kanonizacja
Jego droga do świętości obejmowała uznanie heroicznej cnoty oraz dwóch cudów. W 1992 roku został ogłoszony wyniosłym, a w 1998 roku został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II. Po zatwierdzeniu drugiego cudu, papież Franciszek potwierdził jego kanonizację, a w październiku 2017 roku został oficjalnie uznany za świętego.
