Fausta z Kyzikos była młodą chrześcijańską męczennicą żyjącą na początku IV wieku. Urodzona w Kyzikos około 298 roku, miała zaledwie trzynaście lat, gdy stanęła przed egzekucją podczas prześladowań dioklecjańskich. Po utracie rodziców pozostała wierna swojej wierze mimo ogromnego cierpienia. Jej odmowa złożenia ofiary bogom rzymskim doprowadziła do różnych form tortur i ostatecznej śmierci, czyniąc ją znaczącą postacią we wczesnej hagiografii chrześcijańskiej.
Męczeństwo i cuda
Podczas prześladowań Fausta znosiła dotkliwe tortury fizyczne, w tym obcinanie włosów oraz liczne próby odebrania jej życia. Według tradycji, dzięki boskiej interwencji przeżyła kilka prób egzekucji. Jej cierpienie doprowadziło ostatecznie do nawrócenia jej prześladowcy, Ewylasjusza. Po dalszych torturach pod rządami Maksymiana została skazana na śmierć przez dzikie zwierzęta, a później przez wrzucenie do wrzącego kotła, choć przekazy różnią się w kwestii okoliczności jej ostatecznej śmierci.
Kult
Jest uznawana za świętą w Kościele katolickim i często jest wspominana wraz z Ewylasjuszem i Maksymem. W zależności od tradycji, jej wspomnienie przypada 10 czerwca lub 20 września. W Kościele wschodniego rite katolickiego jest czczona 6 lutego wraz ze swoimi towarzyszami.