Święty Faro był VII-wiecznym biskupem Meaux i hrabią Guînes, należącym do wpływowej burgundzkiej rodziny szlacheckiej. Po służbie na dworach królewskich Teodoberta II, Teodoryka i Chlotař II, wykorzystywał swoje stanowisko, aby bronić osób bezbronnych, w tym sierot i wdów. Pod wpływem swojej siostry, Burgundofary, porzucił życie dworskie, aby wstąpić do duchowieństwa. Ostatecznie zastąpił Gundoalda jako biskup Meaux, funkcję tę sprawował w połowie VII wieku.
Życie i służba
Urodzony w rodzinie wysokich rangą urzędników, Faro służył kilku królom Franków. Był znany z wstawiennictwa w imieniu osób w potrzebie, jak w przypadku, gdy przekonał króla Chlotař II do ułaskawienia saskich ambasadorów. Po rozstaniu z żoną, Blidechildą, w celu poświęcenia się życiu religijnemu, założył klasztor w Estrouanne. Pomagał również Fiacrow, przekazując ziemię pod budowę oratorium i hospicjum w regionie Brie.
Kult
Uznawany za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej, jest upamiętniany poprzez konkretne uroczystości liturgiczne. Jego wspomnienie obchodzone jest 28 października. Jego szlachecki ród, znany jako Faronidzi, wywodzi swoją nazwę od niego, co odzwierciedla jego historyczne znaczenie w regionie.