Fandyl był dziewiątkowiecznym mnichem i kapłanem z Hiszpanii, żyjącym w okresie panowania muzułmańskiego w Kordobie. Urodzony w Guadix około 815 roku, kształcił się w klasztorze, a później służył jako kapłan w opactwie Świętego Zbawiciela w Peñamellaria. Uznaje się go za męczennika za jego przekonania religijne za panowania Muhammada I, co ostatecznie doprowadziło do jego egzekucji.
Życie i śmierć
Po szkoleniu monastycznym Fandyl został święcony na kapłana w pobliżu Kordoby. Podczas prześladowań chrześcijan pod panowaniem Muhammada I został skazany na śmierć za swoją wiarę chrześcijańską oraz za rzekome znieważenie proroka Mahometa. Został stracony przez ścięcie, a jego ciało zostało następnie wystawione publicznie.
Kult
Szczegóły jego męczeństwa zostały zapisane przez świętego Eulogiusza w dziele zatytułowanym Memoriały męczenników. Z powodu swojej śmierci jest czczony jako święty w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 13 czerwca.