Fanchea była irlandzką świętą żyjącą w VI wieku w pobliżu Clogher. Jako córka Conalla Derga i Brigi wybrała życie zakonne zamiast małżeństwa, ostatecznie zakładając wraz ze swoją siostrą Darenią klasztor Rossory na brzegach Lough Erne. Jest najbardziej zapamiętana dzięki swojemu wpływowi na brata, wojownika i księcia Endę z Arran, którego skutecznie skierowała na drogę monastycyzmu poprzez nauki duchowe dotyczące śmiertelności i Bożego sądu.
Życie i wpływ
Po odrzuceniu propozycji małżeństwa od Óengusa mac Nad Froích, Fanchea poświęciła się życiu zakonnemu. Odegrała kluczową rolę w życiu duchowym swojego brata, Endy. Gdy ten pragnął powrócić do życia wojownika, używała znaków duchowych, aby przypomnieć mu o ślubach. Słynęła również z pomocy wspólnocie swojego brata na wyspie Inishmore, gdzie według przekazów użyła swojego płaszcza, aby przepłynąć wodę.
Kult
Fanchea zmarła około 585 roku i została pochowana w Irlandii. Jej relikwie są czczone w Kilhaine, a jej wspomnienie obchodzi się 1 stycznia. Jest uznawana w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i wschodnioortodoksyjnej.