Faddej był prawosławnym archimandrytą i świętym z XVIII wieku, urodzonym w wiosce Piesoczne. Po wstąpieniu do klasztoru Wniebowstąpienia Matki Bożej w Jełcu w 1719 roku, piął się po stopniach monastycznych, pełniąc funkcję przełożonego w kilku ważnych miejscach, w tym w klasztorze Spasskiego w Swierdłowsku oraz na pustyni Świętych Gór. Był ceniony za zdolności administracyjne oraz oddanie w odbudowie wspólnot monastycznych i doskonaleniu tłumaczeń liturgicznych w Moskwie.
Życie i służba
Urodzony około 1694 roku w rodzinie kapłańskiej, Faddej wstąpił do życia zakonnego w 1719 roku. Pełnił różne funkcje, służąc jako nauczyciel retoryki w Czernihowie oraz przełożony pustyni Swiatohorskiej. Podczas sprawowania władzy pracował nad odbudową klasztoru po najazdach i zachęcał do rozwoju życia ascetycznego, w tym do zakładania skyt. Spędził również czas w Moskwie, pomagając w korekcie słowiańskiego tłumaczenia Biblii.
Kult
Święty był czczony lokalnie w diecezji donieckiej, a został oficjalnie kanonizowany przez Święty Synod Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w 2008 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 24 września. Według tradycji, jego niezniszczalne relikwie zostały odkryte w XIX wieku po zawaleniu się krypty cmentarnej w pobliżu kościoła Piotra i Pawła.