Fabio Grosso (ur. 1977) to włoski trener piłkarski i piłkarz grający na pozycji lewego obrońcy. Po kilku sezonach w mniejszych włoskich klubach zyskał rozgłos w Palermo, a później zdobywał tytuły z Interem Mediolan, Lyonem i Juventusem. Zakończył karierę w 2012 roku po zdobyciu z Juventusem mistrzostwa Włoch. Grosso rozegrał 48 meczów w reprezentacji Włoch i był kluczową postacią w sukcesie tej drużyny na mistrzostwach świata w 2006 roku, strzelając późnego gola w półfinale z Niemcami oraz wykorzystując decydujący rzut karny w finale z Francją.
Kariera klubowa


Grosso karierę rozpoczynał w Renato Curi Angolana, a następnie grał w Chieti i Perugii, zanim w 2004 roku trafił do Palermo. Dwa sezony na pozycji lewego obrońcy w Palermo przyniosły mu szersze uznanie, co doprowadziło do transferu do Interu Mediolan w 2006 roku. W 2007 roku przeszedł do Lyonu, z którym zdobył mistrzostwo Francji, a w 2009 roku powrócił do Włoch, podpisując kontrakt z Juventusem. Z Juventusem zdobył mistrzostwo Włoch, po czym w 2012 roku zakończył karierę.
Kariera reprezentacyjna


Debiut w reprezentacji Włoch Grosso zaliczył w 2003 roku za kadencji Giovanniego Trapattoniego, a pod wodzą Marcella Lippiego stał się regularnym wyborem na pozycji lewego obrońcy. Reprezentował kraj na mistrzostwach świata w 2006 roku, gdzie w półfinale zdobył zwycięską bramkę w doliczonym czasie gry przeciwko Niemcom, a w finałowej serii rzutów karnych z Francją wykorzystał decydującą jedenastkę. Włochy zwyciężyły w turnieju, zdobywając czwarty tytuł mistrza świata. Grał także na Euro 2008 oraz w Pucharze Konfederacji FIFA 2009.
