Ewtykij był prawosławnym mnichem i kapłanem żyjącym na przełomie XIX i XX wieku. Urodzony w Aleksiejewce w 1891 roku, wstąpił do życia zakonnego w kijowskim klasztorze, a ostatecznie sprawował funkcję przeora (egumena) skitu Markiana w obwodzie winnickim. Był ceniony za oddaną pracę pasterską i niezłomność w wierze. Po serii aresztowań został stracony przez władze radzieckie w 1937 roku na polanie strzalniczej Butowo, po tym jak oskarżono go o agitację antyradziecką.
Życie i służba

Po złożeniu ślubów zakonnych Ewtykij służył jako ieromonach, a później awansował do stopnia egumena. W latach 20. XX wieku kierował skitem Markiana w diecezji kamieniecko-podolskiej. Jego oddanie obowiązkom religijnym zostało nagrodzone krzyżem pektoralnym przez biskupa Warłaama. Swoje ostatnie lata spędził w Zarajsku, zanim został ostatecznie aresztowany pod koniec 1937 roku.
Męczeństwo i kult
Ewtykij został stracony 3 grudnia 1937 roku na polanie strzalniczej Butowo. Został pośmiertnie zrehabilitowany w 1989 roku. Rosyjski Kościół Prawosławny kanonizował go jako czczonego męczennika w 2000 roku. Jest również upamiętniany jako część Zgromadzenia Świętych Ziemi Winnickiej, grupy ascetów związanych z tym regionem.
