Ewskhimon był biskupem Lampsakos w Azji Mniejszej, który żył w IX wieku. Jako oddany mnich i obrońca ortodoksyjnej doktryny, doświadczył znaczących prześladowań za panowania ikonoklastycznego cesarza Teofila. Z powodu niezłomnego poparcia dla czczenia ikon został ostatecznie zmuszony do wygnania, gdzie również zmarł. Jest uznawany za wyznawcę za wytrwanie w cierpieniu z powodu swoich przekonań religijnych.
Życie i służba
Po oddaniu się życiu monastycznemu, Ewskhimon został mianowany biskupem diecezji Lampsakos, położonej w pobliżu Dardanele. Od młodości był znany ze swej cnotliwego postępowania. W okresie ikonoklazmu aktywnie bronił tradycyjnych nauk, co doprowadziło do jego wygnania przez władze cesarskie. Jego obecność historyczna jest odnotowana w Menologionie Bazylego II oraz w korespondencji Teodora Studyty.
Kult
Święty jest czczony w Kościele prawosławnym jako wyznawca i cudotwórca. Według przekazów hagiograficznych dokonał cudu przywracając do życia zmarłe niemowlę po prośbie matki. Jego pamięć jest co roku upamiętniana 14 marca (lub 27 marca według kalendarza juliańskiego) w tradycji prawosławnej.