Ewfimij Peczerski był mnichem kijowskiej Ławry Peczerskiej, którego szczegółowe losy i daty pozostają nieznane. Choć niektóre źródła historyczne błędnie umieszczały go w XIII lub XIV wieku, analiza biochemiczna jego szczątków sugeruje, że zmarł w wieku między 30 a 40 lat. Żył w skrajnym ascetyzmie, charakteryzującym się milczeniem i minimalnym spożywaniem pokarmów. Jest uznawany za świętego w tradycji wschodnioortodoksyjnej i czczony za swoje monastyczne oddanie.
Życie i ascetyzm

Jako mnich przyjął wielki postrzyż (schemę), praktykując głębokie milczenie i surowy post. Relacje historyczne z XVII wieku wspominają o krzyżu odnalezionym wraz z jego relikwiami, który służył do błogosławienia odwiedzających i sprawiania uzdrowień. Jego szczątki znajdują się w Dolnych Jaskiniach (Dalekich Jaskiniach) Ławry Peczerskiej, gdzie został pochowany po śmierci.
Kult i pamięć

Lokalna cześć dla świętego wzrosła pod koniec XVII wieku po ustanowieniu święta Soboru Dalekich Jaskiń. Jego kult stał się częścią szerszego kalendarza kościelnego pod koniec XVIII wieku. Wspomina się go 20 stycznia oraz 28 sierpnia; jest on również uwzględniany w obchodach Soboru wszystkich świętych ojców Ławry Peczerskiej.
