Ewa z Leodium była żyjącą w XIII wieku pustelnicą religijną z Liège w Belgii. Postępując zgodnie z radą swojej przyjaciółki, Julianny z Liège, prowadziła życie w odosobnieniu w celi w kościele św. Marcina. Podczas swojej izolacji poświęcała się adoracji Sakramentu Eucharystycznego i szyła szaty liturgiczne dla kościoła. Zapamiętano ją przede wszystkim ze względu na jej wpływ duchowy oraz aktywną rolę w promowaniu ustanowienia święta Bożego Ciała w Kościele katolickim.
Życie i pobożność
Mieszkając w swojej celi, Ewa utrzymywała bliską więź duchową z Julianną z Liège. Wspólnie obie kobiety opowiadały się za zwiększeniem kultu Eucharystii. Nawet po śmierci Julianny, Ewa kontynuowała tę misję. Jej wysiłki zostały uznane przez papieża Urbana IV, który zwrócił się do niej w liście w 1264 roku, krótko przed oficjalnym ustanowieniem święta Bożego Ciała dla całego Kościoła.
Kult i dziedzictwo
Ewa została beatyfikowana przez papieża Leona XIII w 1902 roku. Jej relikwie zostały przeniesione do sanktuarium w 1622 roku i są przechowywane w kościele św. Marcina w Liège, choć inne relikwie znajdują się w Antwerpii i Gandawie. Choć jej liturgia wspomina ją 4 czerwca, lokalnie w Liège jest upamiętniana 14 marca.