Everilda była VII-wieczną anglosaską mniszką, która założyła wspólnotę religijną w hrabstwie Yorkshire. Według Breviarium York, należała do szlachty Wessex i przyjęła chrześcijaństwo w 635 roku wraz z królem Cynegilsem pod przewodnictwem świętego Birinusa. Pragnąc życia zakonnego, opuściła swój dom, a później dołączyły do niej Bega i Wuldreda. Kobiety te zostały przyjęte do zakonu przez świętego Wilfrida w miejscu znanym jako Bishop's Dwelling, utożsamianym z dzisiejszą miejscowością Everingham.
Życie i działalność
Po porzuceniu szlacheckiego pochodzenia, aby podążać duchową ścieżką, Everilda zgromadziła liczną wspólnotę liczącą około osiemdziesięciu kobiet. Grupa ta zamieszkiwała miejsce zwane Everildisham, które później stało się znane jako Everingham. Po pomyślnym wypełnieniu swojej misji religijnej, zmarła spokojnie około roku 700.
Kult
Jest wymieniana w Martyrologium Usuarda i uwzględniona w kalendarzach kościelnych Northumbrii oraz Yorku. Jej wspomnienie obchodzone jest 9 lipca. Kilka kościołów w tym regionie nosi jej imię, w tym świątynie w Nether Poppleton i Everingham.