Euzebiusz z Rankweil był irlandzkim mnichem i pustelnikiem żyjącym w IX wieku w regionie Sankt Gallen. Po przybyciu w te okolice jako pielgrzym, wstąpił do lokalnego klasztoru, po czym wycofał się na trzydzieści lat do życia pustelniczego na Vogelsberg, znanym obecnie jako Viktorsberg. Jest wspominany ze względu na swoje dary duchowe, w tym zdolności prorocze, oraz wpływ na posiadłości ziemskie klasztoru dzięki relacjom z cesarzem Karolem Grubym.
Życie i legendy
Podczas okresu pustelniczego mówiono, że Euzebiusz posiadał zdolności wizyjne. Jedna legenda zapisana przez Daniela Feldnera sugeruje, że został zabity przez mieszkańca wioski przy użyciu sierpa po tym, jak skrytykował jego pracę. Po tym wydarzeniu miał on rzekomo nieść własną głowę z powrotem do swojej celi. Relacje historyczne wspominają również o jego przepowiedni dotyczącej przyszłości mnicha imieniem Iso, który miał zostać sławnym nauczycielem.
Kult i dziedzictwo
Relikwie świętego zostały przeniesione do Sankt Gallen w 1786 roku, gdzie pozostają do dziś. Jego pamięć jest zachowana w tym regionie dzięki parafialnemu kościołowi w Brederis, dzielnicy Rankweil, który jest mu poświęcony. Jest uznawany za świętego w chrześcijańskiej tradycji przed schizmą.