Euzebia z Hamage była frankijską opatką żyjącą w VII wieku, która kierowała wspólnotą religijną na terenach dzisiejszego Wandignies-Hamage we Francji. Urodzona w 637 roku w szlacheckiej rodzinie, była prawnuczką świętej Gertrudy. Po śmierci prababki w 649 roku, młoda Euzebia w wieku dwunastu lat została formalną przełożoną swojego opactwa. Mimo poważnych konfliktów rodzinnych i trudności fizycznych w młodości, pozostała oddana życiu monastycznemu, sprawując urząd opatki przez dwadzieścia lat aż do śmierci w 660 roku.
Życie i przewodnictwo
Po wychowaniu przez prababkę, Euzebia doświadczyła napięć ze swoją matką, Rictrudą, która próbowała zmusić ją do dalszego szkolenia w Marchiennes. Podczas okresu surowego nadzoru została ukarana za próbę powrotu do własnego opactwa. Po powrocie do Hamage w wieku trzynastu lat, prowadziła swoją wspólnotę poprzez własny przykład, praktykując surową powściągliwość i czystość. Jest zapamiętana jako osoba o wielkiej sile ducha, sprawiedliwa i podejmująca umiarkowane decyzje.
Kult i relikwie
Ze względu na jej popularność, w końcu zbudowano większy kościół, aby pomieścić jej szczątki. Choć jej klasztory zostały później zniszczone przez najeźdźców normandzkich, jej relikwie zostały zachowane. W 1133 roku jej szczątki przeniesiono do nowej, złotej i srebrnej relikwiarza. Części jej szczątków, w tym żebro, zostały później przeniesione do Douai. Jest czczona jako święta, a jej wspomnienie przypada 16 marca.