Euzaniusz był katolickim biskupem i męczennikiem, który żył pod koniec trzeciego lub na początku czwartego wieku. Pochodził z Siponto i udał się w pielgrzymkę do Rzymu, podróżując przez takie regiony jak Chieti i Rieti. Podczas swoich wędrówek dokonał kilku cudów, w tym wskrzeszenia młodego człowieka imieniem Dioklecjan oraz uzdrowienia niewidomej kobiety imieniem Teokonia. Jego działalność misyjna doprowadziła go ostatecznie do obszaru dzisiejszego Sant'Eusanio Forconese, gdzie jego działania wzbudziły gniew lokalnego możnowładcy.
Życie i cuda
Po dokonaniu cudu w swoim rodzinnym mieście Siponto, Euzaniusz odmówił objęcia tam urzędu biskupa. Zamiast tego zdecydował się wyruszyć w podróż do Rzymu w towarzystwie Dioklecjana i dwóch towarzyszy. Na trasie wykazał boską moc, przywracając wzrok kobiecie w Montecchio oraz dokonując kolejnych cudów w Rieti, gdzie później poświęcono kościół ku jego czci.
Śmierć i kult
Podczas służby w regionie Sant'Eusanio Forconese, Euzaniusz napotkał opór ze strony lokalnego władcy. Zazdrość ta doprowadziła do jego uwięzienia, a następnie śmierci w wyniku tortur. W tradycji katolickiej czczony jest jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 9 lipca.