Eustachy Apsylijski był ośmiowiecznym władcą Apsilii i prawosławnym męczennikiem. Urodzony jako syn znamienitego abchazkiego patrycjusza Marina, został ochrzczony na cześć świętego Eustachego Placyda. Za panowania Justyniana II II sprawował rządy nad swoim terytorium aż do arabskiej inwazji pod wodzą Sulejmana, syna kalifa Hiszama, w 738 roku. Po pojmaniu podczas upadku twierdzy Sideron, był przetrzymywany w niewoli w Mezopotamii przez dwa lata.
Życie i śmierć

Podczas uwięzienia w mieście Harran, Eustachy odrzucał wielokrotne próby nawrócenia go na islam przez jego oprawców. Zgodnie z rozkazem władcy Sulejmana ibn Isama w 740 roku, został stracony za swoją wiarę. Ze względu na śmierć w Mezopotamii, różne greckie, łacińskie i syryjskie źródła historyczne wspominają o nim jako o Męczenniku z Harranu.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za pierwszego Abchazjczyka, którego świętość została uznana zarówno przez wschodnią, jak i zachodnią tradycję chrześcijańską. We współczesnej Abchazji cieszy się wielkim kultem jako niebiański patron i opiekun. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek, w których wierni szukali uzdrowienia, a lokalna tradycja głosi, że zbudował niegdyś kościół w Tsebelda.
