Euspicy był galo-rzymskim archidiakonem z Verdun, żyjącym pod koniec V i na początku VI wieku. Zapamiętano go przede wszystkim jako założyciela opactwa w Micy niedaleko Orleanu około roku 508, po spotkaniu z frankijskim królem Chlodwigiem. Jako pierwszy opat klasztoru stał się znaczącym nauczycielem życia kontemplacyjnego. Jego wspólnota monastyczna przestrzegała tradycji inspirowanych wschodnimi pustelnikami, co przyczyniło się do rozprzestrzenienia monastycyzmu w regionie Orleanu.
Życie i działalność
Podczas pełnienia funkcji archiprezbitera w czasie oblężenia Verdun, Euspicy prosił króla Chlodwiga o miłosierdzie dla lokalnych powstańców. Pod wrażeniem tego czynu król nadał Euspicyemu i jego siostrzeńcowi, Maksyminowi, ziemię u ujścia rzek Loary i Loiret na budowę klasztoru. Pod jego przywództwem mnisi poprawili lokalny krajobraz poprzez meliorację i rolnictwo. Po jego śmierci w 510 roku, jego siostrzeniec sukcesował jako przełożony opactwa.
Kult i dziedzictwo
Uznany przez Kościół katolicki za świętego, Euspicy pozostawił trwały ślad duchowy poprzez swoje nauczanie. Jego opactwo, poświęcone świętemu Szczepanowi, stało się centrum życia monastycznego. Choć początkowo został pochowany w Orleanie w pobliżu świętego Aignana, jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione z powrotem do opactwa, które jest obecnie znane jako Saint-Mesmin de Micy.